Artykuł Mitutoyo Okiem Zebry 9/2021 pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł Okiem Zebry 2/2020 pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł Rogers Redding 2019 media review #5 pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. ISP
Nielegalny snap. Snap musi być wykonany jako szybki, ciągły ruch piłki w tył. Piłka nie może zostać w dłoni snapera. Warto pamiętać, że nie jest to jedynie odpowiedzialność U, ale także wingów, którzy mają znacznie lepszy widok na piłkę.

2. PF-TRP
Podcięcie dowolnego przeciwnika to faul, a samo podcięcie nie musi spowodować upadku zawodnika. Jeżeli jest celowy (celem podcięcie/zatrzymania) kontakt nogi z nogą przeciwnika (poniżej kolan), ma miejsce faul.

3. PF-LHP
Celowy upadek na przeciwnika, który jest wyraźnie na ziemi. Zdecydowanie jest to faul za późne uderzenie. Dodatkowo ponieważ upadając zawodnik celowo uderza głową, w zależności od oceny siły z jaką doszło do kontaktu, czyn taki można by uznać za rażące przewinienie osobiste lub targeting (przy uderzeniu wierzchołkiem kasku – częścią ponad kratką). W obu tych przypadkach była by to dodatkowo dyskwalifikacja. Jeżeli w waszej ocenie dany czyn powinien skutkować dyskwalifikacją, dobrą praktyką jest skonsultowanie tego ze wszystkimi sędziami, którzy również mogli widzieć daną sytuację. Czasem chwila namysłu i ponownego przeanalizowania sytuacji, potrafi skorygować ocenę. Decyzje o dyskwalifikacji nigdy nie powinny być podejmowane w pośpiechu i pod wpływem chwili.

4. PF-HCT
Klasyczny przykład powalenia „za kołnierz” i jego charakterystyczny element jakim jest „załamanie” nóg na skutek pociągnięcia. Samo złapanie i pociągnięcie nie musi być bezpośrednio za kołnierz koszulki czy ochraniacz na ramiona. Wystarczy, że dojdzie do złapania za koszulkę w pobliżu tych elementów. Warto zwrócić uwagę, że H wykorzystuje bean bag zamiast flagi, którą wcześniej rzucił z powodu DOF.

5. PF-HCT*
Tą akcją chcę zwrócić uwagę, że pociągnięcie do ziemi nie musi nastąpić od razu po złapaniu „za kołnierz”. W przepisach IFAF nie ma już interpretacji, w której zawodnik z piłką mimo złapania, był w stanie jeszcze przebiec kilka kroków i dopiero był ściągnięty do ziemi. To czym powinniśmy się przede wszystkim kierować, to zachowanie nóg zawodnika z piłką – czy zostały pod wpływem pociągnięcia w dół „załamane”. Gwiazdka wynika z faktu, że sytuacja z racji jakości nagrania nie jest jednoznaczna. Wygląda, że doszło do złapania i „załamania” nóg. Jednocześnie obrońca mógł się uwiesić, ale bez pociągnięcia za kołnierz czy koszulkę. W razie wątpliwości kierujmy się bezpieczeństwem zawodników. Gdyby w tej akcji poleciała flaga, nie bawiłbym się w szczegółowe analizy żeby jej bronić.

Artykuł Filmy szkoleniowe 23/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. PF-HCT CNC (dobry brak flagi)
W poprzednim wideo był przykład powalenia za kołnierz. Dziś podobna sytuacja, ale tym razem gdy nie powinien być to faul. Choć ma miejsce złapanie w okolicach kołnierza lub pod nim, to zawodnicy utrzymują się na nogach jeszcze chwilę i dopiero wtedy ma miejsce ściągnięcie w dół. Ponieważ nie nastąpiło ono natychmiast i nie miało niebezpiecznej dynamiki, nie jest to faul. Jak w przypadku każdego faulu, który karany jest celem eliminacji niebezpiecznych zagrań, w takiej sytuacji mamy prawo uznać, że miał miejsce faul. Taka decyzja będzie akceptowalna, o ile są faktycznie ku temu przesłanki (tutaj złapanie i ściągnięcie w dół). Starajmy się jednak podejmować decyzję świadomie, potrafiąc rozróżnić, kiedy faktycznie ma miejsce faul, bez konieczności podejmowania decyzji bazujących na wątpliwościach.

2. OFK
Przy dalekich wykopach tylko ewidentne przypadki przekroczenia linii ograniczającej powinny być uznawane za faul. Zupełnie inaczej sytuacja należy oceniać przy krótkich kopnięciach, bez względu czy były zamierzone. W takim przypadku linię ograniczającą traktujemy jak płaszczyznę. Jeżeli zawodnik inny niż kopacz lub holder narusza płaszczyznę linii ograniczającej – jest to faul. W tym przypadku drużyną kopiąca próbuje odzyskać kopnięcie, naruszenie linii ma miejsce po tej samej stronie, na którą wykonano kopnięcie. Tym bardziej jest to dobra decyzja.

3. PF-CHB
Ofensywny liniowy jest w trakcie blokowania obrońcy, gdy running back dołącza, blokując nisko. Niski element musi być wykonano w udo lub niżej.

4. OFH
Wyraźne ograniczenie, obrońca nie może sięgnąć do zawodnika z piłką, który przebiega obok. Szarpnięcie, pociągnięcie czy przytrzymanie nie musi być znaczące. Znaczenie ma skala ograniczenia, które tutaj było znaczące.

5. DPI
Obrońca zostaje wyprzedzony – jest to sygnał ostrzegawczy, że może faulować. Następnie niegrając piłki wchodzi w kontakt z przeciwnikiem, czym ogranicza mu możliwość złapania podania. Dopiero po kontakcie obrońca odwraca się szukając piłki. Dobra decyzja – defensywne utrudnianie przy podaniu.

Artykuł Filmy szkoleniowe 16/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. IBB
Blok w plecy tuż przed zawodnikiem z piłką. Choć akcja kończy się bez zysku jardowego, faule wyraźne, które każdy może zobaczyć, powinny być przez nas rzucone. Drużyna pokrzywdzona może dokonać wyboru czy odpowiada im rezultat akcji, czy też chcą odmierzyć karę.

2. PF-BBW
Blok poniżej pasa zawodnika ograniczonego w blokowaniu, wykonany do wewnątrz, czyli ku pozycji piłki przed snapem. Wystarczy, że przynajmniej częściowo taki blok jest w kierunku początkowej pozycji piłki, stąd umownie określa się je jako bloki do wewnątrz. Blok poniżej pasa do wewnątrz jest legalny od chwili, gdy zawodnik z piłką znajdzie się wyraźnie poza strefą neutralną.

3. PF-HCT
Złapanie za koszulkę pod kołnierzem, w okolicy miejsca na plakietkę z nazwiskiem zawodnika i dynamiczne ściągnięcie w dół. Nawet jeżeli nie dojdzie do typowego „załamania” nóg w wyniku ściągnięcia w dół, takie działanie obrońcy jest na tyle niebezpieczne, że należy kwalifikować je jako faul. Jest to faul związany z bezpieczeństwem, więc nie powinniśmy mieć dylematów na ile ściągnięcie w dół wpłynęło na zawodnika z piłką.

4-5. PF-LHP
Ostatnie dwa klipy pokazują późne uderzenie/upadek na zawodnika, który jest na ziemi. Dość często można zaobserwować takie zachowanie i powinniśmy być na nie bardziej uczuleni. Zawodnik, który jest na ziemi, nie spodziewa się, że zostanie uderzony, więc takie działanie przeciwnika jest zwyczajnie niebezpieczne. Jeżeli w naszej ocenie uderzenie/upadek był późny i możliwy do uniknięcia, należy takie działanie bezwzględnie kwalifikować jako faul. W razie wątpliwości powinniśmy kierować się bezpieczeństwem zawodnika.

Artykuł Filmy szkoleniowe 15/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. PF-HCT
Dobra decyzja (CC) – powalenie za kołnierz. Najczęściej do HCT dochodzi, gdy obrońca został z tyłu i jedyne co mu pozostaje to złapanie za kołnierz/koszulkę od tyłu. Jeżeli obrońca wyłącznie złapie i następnie dokłada drugą rękę, wykonując prawidłowe powalenie, samo złapanie jest legalne. Bardzo niebezpieczne jest gwałtowne pociągnięcie w dół. Mimo że w tej akcji zawodnik został pociągnięty bardziej w bok i w dół, można zaobserwować charakterystyczne dla HCT ugięcie nogi. Nie znaczy to, że mamy każdą taką sytuację rozpatrywać pod kątem jak zachowały się nogi powalanego. Próby łapania i powalenia za kołnierz lub jego okolice należy eliminować. Tym samym, jeżeli dochodzi do złapania i gwałtownego pociągnięcia w dół, grę obrońcy należy kwalifikować jako faul. Należy jeszcze wspomnieć o dwóch kwestiach. Po pierwsze złapanie i pociągnięcie muszą być elementem jednego działania. Złapanie i utrzymywanie takiego kontaktu przez chwilę i dopiero powalenie, nie jest faulem. Tak samo nie jest faulem powalenie zawodnika z piłką w strefie tackli. Tutaj mamy sytuację, gdy zawodnik wyraźnie opuścił strefę tackli. Druga kwestia – działanie będące HCT nie musi zakończyć się faktycznym powaleniem i zakończeniem akcji. Jeżeli pomimo pociągnięcia, zawodnik z piłką utrzyma się na nogach i wyrwie – piłka pozostaje żywa. Jeżeli widzicie wyraźne złapanie za
okolicę kołnierza (w tym także część koszulki, gdzie może znajdować się nazwisko) i szarpnięcie w dół (nawet jeżeli jednocześnie w bok), należy kierować się bezpieczeństwem zawodnika i w razie wątpliwości uznać czyn za faul.

2. Legalne bloki podczas akcji podaniowej
Dwa przykłady legalnej gry w trakcie akcji podaniowej. Pierwsza para (skrzydłowy i obrońca) – obrońca legalne inicjuje blok na uprawnionym zawodniku poza SN. Skrzydłowy znajduje się wciąż przed obrońcą. Między zawodnikami dochodzi do kontaktu, ale jest to normalny element gry i walki o pozycję. Skrzydłowy nie popełnia OPI. Brak jest elementów, które mogą stanowić OPI – separacja, odepchnięcie. Aby grę
zawodnika ataku uznać za OPI, musi on zyskać przewagę, poprzez stworzenie sobie wyraźnej separacji, miejsca na odbiór podania. Drugim elementem, na który powinniśmy zwracać uwagę, jest odepchnięcie. Czy doszło do wyprostu ręki skrzydłowego, na ile dzięki temu zyskał przewagę nad obrońcą. Druga para – legalny blok obrońcy, ponownie ma on skrzydłowego dalej przed sobą, tym samym może go legalnie blokować aż podanie będzie w powietrzu. Ważna uwaga – blok obrońcy musi być legalny jak każdy inny. Tzn. nie powyżej ramion, nie poniżej pasa, nie w plecy itp.

3. OPI
Pick play. Slot back wychodzi poza SN i blokuje obrońcę, który kryje skrajnego skrzydłowego. Wyjątek od OPI dla blokowania rozpoczętego do 1 jarda poza SN dotyczy wyłącznie oryginalnie nieuprawnionych zawodników. Tak więc uprawniony skrzydłowy nie może przed podaniem blokować poza SN. Podanie przekracza SN – całe ciało zawodnika znajduje się poza SN, gdy dotyka podanie.

4. OFH
Powalenie. Wyraźny faul, dobrze wychwycony przez R. Przed SN Ref w dużej mierze odpowiada za bloki cofniętych ze strefy tackli. Tutaj trzymanie miało miejsce już poza SN, ale R dobrze poszedł za blokami przed piłką. Teoretycznie U ma idealny widok na sytuację, ale tutaj widać jak prawidłowo obserwuje swoich zawodników – C i prawego G, lewy G wybiegł poza obszar U. Gdy odwraca się ku zawodnikowi z piłką, to co mógł zobaczyć jest już zbyt zaawansowane, by ocenić czy to był faul. U nie widział, jak do tego doszło. LJ również ma dobry widok na sytuację i powinien obserwować bloki przed piłką. Dopóki nie zaczyna się nic dziać z zawodnikiem z piłką (próba tackla, bieg blisko linii itp.), powinniśmy skupiać się na tym, co jest przed (zwłaszcza w składach 5-osobowych).

5. IBB/PF-UNR
Blok w plecy blisko końca akcji – dobra flaga (CC). Zawodnik w ogóle nie jest zainteresowany piłką. Obiera sobie cel i blokuje z tyłu, posyłając przeciwnika na ziemię. Sytuacja została zakwalifikowana jako blok w plecy. Takie zdarzenia powinny być traktowane jako PF-UNR (nadmiernie agresywna gra). Jeżeli uznacie, że faul miał miejsce jeszcze w trakcie akcji, może to być IBB. Faul jest wyraźnie widoczny.

Artykuł Filmy szkoleniowe 3/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.