Artykuł Okiem Zebry 12/2020 pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł Okiem Zebry 9/2020 pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł 2020 Preseason Training Video – Series 5 – Illegal Blocks pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł Podsumowanie sezonu 2019 – cz.2 pochodzi z serwisu PSSFA.

Artykuł Rogers Redding 2019 media review #2 pochodzi z serwisu PSSFA.

Sędziowie zawsze starają się ograniczyć swoją widoczność w meczu do absolutnego minimum. Nikt nie przychodzi przecież na trybuny oglądać arbitrów uczestniczących w zawodach najdalszego albo najdłuższego rzutu żółtym kawałkiem materiału, a potem maszerujących tam i z powrotem wzdłuż boiska. Dlatego na flagę zasługują tylko te faule, które spełniają określone warunki.

Pierwszym z nich jest wpływ na akcję. Przez to założenie jest realizowany podstawowy cel przepisów gry – zapobieżenie nieuczciwej przewadze którejś z drużyn w trakcie akcji. To prawdopodobnie najczęstsze wyjaśnienie z jakim spotykają się zawodnicy i trenerzy. Jakkolwiek irytująco może to niekiedy zabrzmieć faul musi w wyraźny sposób zmienić przebieg akcji, to znaczy ograniczyć znacząco możliwości zawodnika faulowanego do wykonania swojego zadania boiskowego. Dobrym przykładem będzie tu nielegalne przytrzymywanie zawodnika znajdującego się dziesięć jardów od zawodnika z piłką, który rozpędzony biegnie w stronę strefy punktowej (oczywiście wiemy, że w tej sytuacji każdy gracz będzie widział w sobie wszelkie możliwości dogonienia przeciwnika). W takiej sytuacji faulowany obrońca ma niewielkie możliwości zatrzymania rywala, a zatem przewinienie takie nie zostanie „nagrodzone” flagą. Według tej filozofii został stworzony przepis o braku utrudniania złapania podania, gdy jest ono ocenione jako niemożliwe do odebrania. Z wpływem na akcje wiąże się również określenie „w punkcie akcji”, które definiuje, że faul musi mieć miejsce w okolicy miejsca, gdzie rozwija się akcja, a nie z dala od niej.

Warto w tym miejscu dodać, iż wpływ na akcję jest przez sędziów oceniany także z perspektywy zaangażowania zawodnika w akcję. Jeżeli zawodnik nielegalnie trzymany odpuszcza grę i podnosi ręce wyraźnie sygnalizując, że jego zdaniem jest faulowany i domagając się flagi, tak naprawdę rezygnuje z dalszej gry i tym samym daje wszelki powód do tego, by ta flaga się nie pojawiła.

Drugą kwestią jest sprawa widoczności faulu. Staramy się karać wszystkie przewinienia, które są na tyle widoczne, by osoba oglądająca mecz nie musiała się ich doszukiwać. A zatem w przypadku nielegalnego trzymania będzie to wyraźne pociągnięcie za koszulkę, objęcie ramieniem, blok w plecy to zdecydowane blokowanie z tyłu, a falstart musi być widocznym ruchem symulującym rozpoczęcie akcji. Lekkie zahaczenie, blok, który jest wykonany częściowo z boku, lekkie drgnięcie przed snapem, które nie spotka się z reakcją obrony – na takie rzeczy, jeżeli nie dają wyraźnej przewagi, staramy się przymknąć oko. Im niższy poziom rozgrywek, tym trudniej wymagać, by zawodnicy robili wszystko idealnie, dlatego nie możemy zamienić meczu w festiwal flag.

Oddzielną kategorię stanowią natomiast faule bezpieczeństwa. W tym przypadku nawet lekka wątpliwość nie wystarczy by faulu nie rzucić. W tej kategorii mieszczą się wszelkie przewinienia karane piętnastoma jardami (z wyłączeniem utrudniania złapania podania) takie jak bloki poniżej pasa, chop bloki, pociągnięcia za kratkę kasku itd. Bezpieczeństwo zawodników jest zawsze na pierwszym miejscu, nie oznacza to jednak oczywiście tego, że wszelkie kontakty wyglądające na faul będą karane – jednakże w przypadku pojawienia się wątpliwości – inaczej niż w innych przewinieniach – flaga na boisku się pojawi.

Brak flagi nie oznacza, że sędziowie widzą faul i nic z tym nie robią, tylko dlatego, że nie wpłynął na akcję bądź nie był widoczny. Każde przewinienie spotka się z reakcją i będzie to na początku rozmowa z zawodnikiem i zwrócenie mu uwagi, by nie popełniał tego samego błędu drugi raz, w ostateczności z trenerem, który przekaże mu te uwagi. Staramy się przede wszystkim sędziować prewencyjnie i poprawiać jakość spotkania, także dlatego, by było lepsze do oglądania przez kibiców.

Zachęcamy na koniec do zapoznania się ze szczegółowymi wytycznymi dotyczącymi „flagowania” fauli, które znajdują się w mechanice, a także z interpretacjami przepisów w rulebooku.

Artykuł „Dlaczego nie było flagi?” pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. ILF MC (flaga techniczna)
Skrajny skrzydłowy jest ustawiony dość blisko, aby uznać, że jest na linii. W przypadku zawodników ustawiających się na skrzydłach, powinniśmy prezentować większą tolerancję na ich ustawienie i uznawać za faul jedynie wyraźne, niepodważalne przypadki złego ustawienia lub sytuacje, w których większa odległość od linii, daje atakującemu przewagę nad ustawionym bezpośrednio przed nim obrońcą. W tej sytuacji nie ma obrońcy, który zamierza blokować skrzydłowego, aby ten nie miał zbyt łatwo z wybiegnięciem. Dodatkowo sam skrzydłowy stoi na tyle blisko linii, że należy uznać go jako liniowego.

2. IDP (flaga techniczna)
Podobnie jak wyżej, jako faul powinniśmy uznawać jedynie wyraźne, niepodważalne przypadki ustawienia dwóch uprawnionych zawodników na linii. Jeżeli można dostrzec małą różnicę w ich ustawieniu, wtedy jeden z nich powinien być uznany za zawodnika cofniętego i obaj pozostają uprawnieni. W tej sytuacji, nawet przy tym ustawieniu kamery, można zaobserwować różnicę w ustawieniu zawodników. Nie szukajmy drobnych, proceduralnych fauli. Jeżeli dojdzie do złego ustawienia, niech będzie to wyraźne, aby nikt nie miał wątpliwości i nie mógł kwestionować naszej decyzji. Ostatecznie to zawodnicy i trenerzy odpowiadają, za prawidłowe ustawienie zgodne z przepisami.

3. IBB
Nie jest to blok powalający na ziemię, ale zdecydowanie w obszarze przed zawodnikiem z piłką i na drodze jego biegu. Dobra obserwacja bloków przed akcją, a nie piłki. W tej sytuacji mamy klasyczny sygnał ostrzegawczy przed blokiem w plecy – blokujący goni przeciwnika w kierunku piłki. Widząc taki układ zawodników przed piłką, od razu powinniśmy zachować czujność i obserwować do końca, jak rozwinie się ta sytuacja.

4. OFH
Zawodnik z piłką przebiega tuż obok obrońcy, który przy próbie ruchu na bok, jest wyraźnie ograniczony. Nie musimy widzieć czy dłonie są zaciśnięte na koszulce lub padzie. Ograniczenie w ruchu jest dla nas wystarczającym dowodem, że ma miejsce trzymanie.

5. PF-LTO
Wyraźnie późny blok, gdy zawodnik z piłką jest poza boiskiem. W momencie inicjowania kontaktu, obrońca sam znajduje się już poza boiskiem, a zawodnik z piłką jest niemal w strefie drużyny.

Artykuł Film szkoleniowy 21/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.

Opis sytuacji:

1. ILF
Nielegalne formacja – pięciu zawodników cofniętych. Prawdopodobnym winowajcom jest skrajny po prawej stronie formacji. Na lewej stronie jest dwóch zawodników odbierających i jest dostrzegalna różnica w ich ustawieniu. Nie możemy uznać, że wewnętrzny zawodnik jest na linii, bo w przypadku wybiegnięcia do podania (jak w tej akcji), doszło by do faulu (IDP). Zachodzi podejrzenie, że skrajny po prawej, nawet gdyby był na linii i tak nie miałby legalnej pozycji, z powodu ustawienia się pod kątem do linii wznowienia (linia ramion nie jest równoległa do linii punktowych).

2. ILM
Po minięciu snapera i nim miał miejsce snap, zawodnik poruszający się wyraźnie skręca w kierunku linii wznowienia. Nie jest to ruch prosto do przodu, ale nawet poruszanie się częściowo ku linii punktowej przeciwnika, stanowi faul. Jest to odpowiedzialność sędziów liniowych. Natomiast w razie wątpliwości – zawodnik porusza się legalnie.

3. IBB
Zawodnik drużyny kopiącej mija dwóch przeciwników, następnie przed zawodnikiem z piłką otrzymuje pchnięcie w plecy. Nie można mówić o trwającym kontakcie, który zaczął się legalnie, bo blok w plecy stanowi wyraźnie oddzielne działania przeciwnika. Ten wyjątek dotyczy wyłącznie zawodnika, który rozpocznie ruch do bloku, a nim dojdzie do kontaktu, przeciwnika sam „wystawi” mu plecy.

4. IBK
Drużyna kopiąca może blokować w trakcie wolnego kopnięcia dopiero, gdy sama jest uprawniona do dotknięcia piłki. Tak więc piłka musi pokonać 10 jardów lub zostać dotknięta przez przeciwnika. W chwili bloku piłka znajduje się tuż za zawodnikiem blokującym, więc nie pokonała jeszcze 10 jardów. Jeżeli faul stanowi blok, który w innym przypadku byłby legalny – karą jest 5 jardów. W przypadku bloku, który w innych okolicznościach i tak byłby faulem, kara ma wymiar zgodnie z odpowiednim przepisem. Np. wykonany w tej sytuacji blok poniżej pasa, skutkowałby karą 15 jardów.

5. PF-LHP
Zawodnik z piłką jest wyraźnie na ziemi, gdy obrońca decyduje się celowo upaść na niego. Dobra obserwacja przez sędziów odpowiedzialnych za zawodnika z piłką – LJ ma progres i zawodnika z piłką, sytuacja ma miejsce w strefie U.

Artykuł Filmy szkoleniowe 20/2018 pochodzi z serwisu PSSFA.